Zoeken naar:

Algemeen:

Startpagina

Sitemap

Contact

Trainingsweekend CS030

Het wielerseizoen is zo goed als voorbij, er staat nog één ding op de planning voor we definitief met de wintertrainingen aan de slag gaan: een trainingsweekend in het Belgische Remourchamps met CS030.

Vrijdag middag (07-10-12) aangekomen in het mooie (helaas ook wat nattige) België. Na het uitpakken van de spullen kunnen we het toch niet laten om een verkenningsrondje te maken. Het blijft toch altijd anders om in een heuvelachtig gebied te rijden, dan de vlakke weggetjes rondom Utrecht. Na ruim een uur komen we nat en toch tevreden terug van ons rondje. Mijn benen waren tijdens de klimmetjes verre van goed, maar het was een mooi tochtje. Tijd om de fiets schoon te maken en te relaxen. Wachtend op de anderen wordt er een pasta salade in elkaar gezet.

Het leek er zaterdag ochtend even op dat de weerstations het fout hadden en het droog zou blijven. Maar helaas na een klein half uurtje op de fiets begon het dan toch te regenen. Dat is eigenlijk niet opgehouden tot we weer van de fiets kwamen ruim 4,5 uur later. Een mooi, zwaar en nat rondje van ruim 90 km. Gelukkig was er bij terugkomst een lekkere sauna die voor ons klaar stond.
Na het quizen met helmpje op helmpje af, ben ik opnieuw tot de conclusie gekomen dat ik me misschien toch nog wat moet gaan verdiepen in de wielerhistorie. De rek en strek oefeningen werden gedaan tijdens een potje twister met 4 volwassenen. Dat is op zijn tijd nog net zo leuk als toen ik een jaar of 6 was, misschien wel leuker.

De zondag heb ik toch maar voor de midden groep gekozen omdat de benen zaterdag nog niet echt meewerkte. Na een zenuwachtig, vlakker begin van de route en vaak verkeerd rijden begon het na zo'n 30 km toch lekker te rijden. Achterin zitten bij de vlakkere stukken en meedoen voor de "bergpunten" bij de heuveltjes. Wat leidde tot sprintjes bergop en herstellen op alles was een soort van vlak leek.
Als toetje van de dag nog even de Redoute op, we zitten er tenslotte naast met ons huisje. Leuk, zwaar en steil klimmetje. Het geluk zat ons helaas niet mee, op het steilste stuk van de klim stonden twee auto's neus aan neus uit te vechten wie achteruit ging rijden. Resultaat: één kon er nog op eigen tempo door heen en ik mocht mijn balans oefeningen uit de kast halen om ingeklikt te balanceren op een stuk van 20% tot de auto was gepasseerd. Seconden verlies zullen we maar zeggen. Gelukkig was het vandaag droog.

Bij terugkomst even eten (o.a. pannenkoeken), opruimen en dan vertrek terug naar Nederland. Het was een leuk weekend!


Rabo Ploegentijdrit 2012, Valkenburg

Twee heren ploegen en een damesploeg staan aan de start bij de Rabo Ploegentijdrit in Valkenburg. Een parcours van 16,8 km zal moeten worden afgelegd. Niet zo maar een parcours, de bemelenberg en de cauberg zijn in het parcours verwerkt. Een pittig rondje wat ook de profs dat weekend zullen rijden.

Met, voor mij, een week van griep als voorbereiding kun je zeggen dat ik niet de meest ideale voorbereiding heb gehad.
De damesploeg, via een wildcard binnengekomen, mag van de "onze" ploegen als eerst van start. Na een zeer rommelige start (lees: een peleton van ong. 25 renners wordt 15 seconde voor onze start op het parcour gelaten), kunnen we beginnen. Een vrij parcours is het zeker niet te noemen met het americaanse en het russische team wat in de weg rijd is in de eerste 2 kilometer bij mij de irritatie al toegeslagen. Gelukkig kom ik snel weer in een lekker ritme en kunnen we snelheid maken voor de rest van het parcours. Maar op ongeveer 3/4 van het parcours slaat het "noodlot" toe. De verkeersleiding stuurt ons naar rechts! (waar het parcours rechtdoor loopt). Een verlies van minimaal 10 minuten en 3 km door het "ook" mooi Sibbe kan geen ander team zeggen. Met veel frustraties komen we toch nog aan bij de finish, helaas zit er geen herstart in voor ons en zullen wij genoegen moeten nemen met de laatste plaats.

Leuke opzet van dit evenement, nu alleen nog goede verkeersregelaars en een vrij parours (wat mij betreft).

We gaan!

Uhm waarom heb ik ook alweer ja gezegd? ACHT mannen, één vrouw? De Franse alpen? Een week afzien?

Tijd om het "platte" nederland achter ons te laten en een weekje te vertoefen in de franse alpen. Met 8 man en 1 vrouw gaan we opweg om onze tijden te zetten of te verbreken om de bekende colletjes van de alpen. Voor mij met extra uitdaging om niet als laatste op de colletjes boven te komen ;)... want ja als vrouw zijnde wil je de mannen er natuurlijk wel af fietsen. Maar vooral lekker fietsen en afzien (ze zeggen dat dat tegelijk kan).

Meteen bij aankomst in het huisje zit de sfeer er al in. Huisje ligt onder aan de alpe d'huez en is van alle gemakken voorzien als je wilt relaxen na een helse tocht. Met daarbij als uitschieter de jacuzzie met uitzicht op de Alpe d'huez. Meteen bij het avondeten wordt de route van de volgende dag besproken en ja hoor niet aclimatiseren gewoon meteen de eerste dag de alpe op. Wat wordt je tijd? Ik roep maar wat, want ja als je nog nooit in de alpen heb gefietst is het wat lastig inschatten. 01.07.59 is het geworden. Dat moet ik gaan rijden.
De weersomstandigheden zijn goed, we warmen wat op in het dal en dan staan de 21 bochten van de alpe op het programma. Al inhalende en genietende kom in na 01.08.41boven. Tervreden over het resultaat en ik weet meteen ook waar ik tijdwinst kan boeken. Wachten tot we allemaal boven zijn en op naar beneden, dat kan in een kwartiertje.

Dag 2

De volgende de dag wordt een langere tocht naar de Les deux alpe en col du Sarenne, een klim van de tweede en horse categorie). Col de Sarenne is een mooi en kale klim (de achterkant van de Alpe d'huez), er stond bij ons veel wind bij de top waardoor we stukken forse wind tegen hadden.

Dag 3

Croix de Fer. Na een leuk stuk van 12% naar beneden, stond de verassing daar.... de muur ongeveer 2 km met een stijdingspercentage van zo'n 11%. Na wat leuke gesprekken met Arnt, heb ik er op 100 meter voor de top toch nog een sprintje uit kunnen gooien. Het zou mij op strava niet gebeuren dat ik op 2 seconde na niet de snelste tijd zou hebben. Achteraf gezien was de sprint niet nodig, de snelste tijd staat nu op mijn naam en de nummer twee heeft een achterstand van 8 minuten en 23 seconden. Ben benieuwd hoelang die blijft staan.

Dag 4

In het kader van een rustdag en regen in ons dal is het tijd voor de Col d'Izoard, op met de auto naar Briancon. Om er daar achter komen dat niet alleen in ons dal regent, maarja nu we er toch zijn kunnen we net zo goed omhoog rijden. Gelukkig klaarde het enigszin op en was alleen het wegdek nat. En dan rijd je dat hele stuk naar boven om vervolgens niets te kunnen zien, door de mist, en koud te kleumen omdat het maar 6,1 graden en je daar vrolijk in je t-shirtje en korte broek staat. Tijd om binnen in een restaurantje soep te eten en daar te wachten tot de laatste boven is geweest. Om vervolgens ingepakt met kranten af te dalen. 's Avonds was het weer het ritueel van jacuzzi, poolen en eten.

Dag 5

Voor mij op donderdag een echte rustdag. een vijfde dag klimmen wordt voor mij knie iets te veel van het goede. Tijd om de fotograaf uit te hangen. Als een waar professioneel team met volg auto rijden we richting de Col du Laureret en de Col du Galibier. Op de col du galibier komen we onze eerste klimmers tegen en is het tijd om als soort mechanichien uit het raam te hangen in de hoop niet alleen de achtergrond maar ook de fietser op de foto te krijgen. Waar foto's maken op de weg naar boven een uitdaging leek, was het niets te vergelijken met de uitdaging om ook tijdens de afdaling foto's te maken. Als een malle over de franse bergweggetjes opzoek naar onze eigen renners. Alle renners eenmaal ingehaald tijd om een goede bocht te vinden voor wat mooie foto's maar veel tijd was er nooit, want ja wielrenners dalen nu eenmaal sneller dan auto's. De gendarmarie inhalen leek ons niet zo'n goed plan.... even wachten tot die eindelijk af ging slaan. Hoe dichter bij het huisje hoe beter onze timing werd.
De dag wordt afgesloten met een master bbq.

Dag 6

Om de week op een mooie manier af te sluiten staat er nog één zware tocht op het programma. Col du Télégraphe en Col du Galibier; beiden HC. Met veel wielrenners en ploegenbusje op de berg. Blijkbaar was het de tijd om de marmotte te gaan fietsen (maar liefst 3 grote nederlandse groepen onderweg). Ook bij ons was het "ploegen"busje mee. Dus enkele biodon en geen kleding mee op de fiets. Bij de Col du Télégraphe heb ik even wat verwarring geschept bij de achtervolgende renner. Onder aan de klim vrij hard wegrijden en vasthouden tot boven met als resultaat een tweede plaats :). Bij de Galibier was het nog drukker en heb ik menig wielrenner voorbij gereden. Tamelijk frustrerend als je ongeveer 8 km voor de top al ziet waar je naar toe moet, en dan met name hoe ver je nog omhoog moet. Tijd om tijdens die realisatie ook even naar de omgeving te kijken en te genieten! Voordat je het zwart voor je ogen fietst. De twee klimmetjes waren voor mij nog niet voldoende na een rustdag kon ik er wel helemaal tegenaan. Voor mij als extra'tje nog een afdaling naar de Col du Laureret en daarna weer naar boven naar de Col du Galibier. Het is toch wel anders fietsen als je geen "ploeg"genoten voor je heb fiesten. Toch was mijn motivatie groot om zo snel mogelijk naar boven te rijden want iedereen stond op mij te wachten. Mooi is het toch om je week fietsen af te sluiten met een klimmetje van 12.1%.



Ik heb getraind, afgezien en genoten! Dat kan haast niet beter.

De schade van deze week in een overzichtje:
Alpe d’huez 14,6km 1097 hoogtemeters 01.08.41
Les deux alpe 9,4 km 581 hoogtemeters 00.39.21
Col de Sarenne 12.7km 905 hoogtemeters 01.25.59
Col d’Izoard 18.8km 1113 hoogtemeters 01:21:24
Croix de Fer 32,6 km 1335 hoogtemeters 02.00.02
Col du Télégraphe 12.2km 832 hoogtemeters 00:53:12
Col du Galibier vanaf Télégraphe 17.6km 1206 hoogtemeters 01.23.08
Col du Galibier vanaf Laureret 8.7 km 578 hoogtemeters 00.35.53